HATO militair wordt "Coastguard Air Station HATO"



“Voor de kustwacht is dit een bijzonder moment”, zei de commandant der zeemacht in het Caraïbisch gebied, tevens commandant kustwacht voor de Nederlandse Antillen en Aruba, commandeur Frank Sijtsma, op 12 januari tegen de genodigden tijdens de historische overdracht van vliegveld HATO-militair aan de Kustwacht voor de Nederlandse Antillen en Aruba. “Na tien jaar met nautische steunpunten te hebben gewerkt, wordt de kustwachtorganisatie vandaag in één klap uitgebreid met een aeronautisch steunpunt.” 
Daarmee kwam een einde aan 55 jaar militair gebruik van Hato. “We sluiten een hele lange geschiedenis af, waarin Fireflies, Avengers, Trackers, Neptunes, Fokker F-27’s, Orions en vele andere typen vanaf HATO militair hun vluchten uitvoerden.” Maar de beslissing in 2004 om de Groep Maritieme Patrouillevliegtuigen van de Koninklijke Marine af te stoten, maakte het in feite onmogelijk om op Curaçao het vliegveld te blijven exploiteren. Toch werd een uitzonderlijke constructie gevonden om het vliegveld te behouden. “Al jaren hielp de marine bij de ontwikkeling en de groei van de kustwacht en maakte dankbaar gebruik van vliegveld HATO-militair voor haar operaties. Samen Sterk. Het werd tijd om de situatie om te draaien”, sprak Sijtsma de genodigden toe. 

                                            
Na een lang traject, werd met steun van het Nederlands parlement en de rijksministerraad geld overgeboekt van defensie naar het ministerie van binnenlandse zaken en Koninkrijksrelaties en kon de exploitatie van HATO worden voortgezet. Daarmee werd definitieve sluiting voorkomen. Vanaf heden staat het vliegveld dan ook bekend als “Coastguard Airstation HATO”, onder commando van luitenant-ter-zee 1 Roeland Paarlberg. Niet alleen het vliegveld maakte vandaag een historische doorstart, maar ook de bemanning. Twintig marinemannen werken namelijk sinds vandaag voor de Kustwacht voor de Nederlandse Antillen en Aruba. De scheidend commandant van het vliegveld, kapitein-luitenant-ter-zee Leo van Esdonk, wenste zijn oude bemanning veel succes in hun nieuwe functie bij het bijzondere bedrijf kustwacht: “Ik wens u ‘happy hunting”.

                                            

Tweede stap
De indienststelling van “Coastguard Airstation HATO” is de eerste stap. De tweede volgt op 15 oktober van dit jaar wanneer het Canadese vliegbedrijf Provincial Airlines Limited (PAL), dat gespecialiseerd is in maritieme luchtsurveillance, met twee Dash 8- vliegtuigen de kustwachttaak van de Fokkers 60 van de Koninklijke Luchtmacht zal overnemen. Met uitzondering van de vliegers zal de bemanning bestaan uit KM personeel.
De helikopteropleiding voor MLD-vliegers blijft in ieder geval dit jaar nog gehandhaafd. Veel zal afhangen van de ontwikkelingen binnen de Defensie Helikopter Groep in Nederland. Ook de Lynx boordhelikopter van het stationsschip, zal wanneer het schip in de haven ligt afvliegen naar “HATO” en zal het vliegveld verder worden gebruikt voor VIP afhandelingen.

Korte terugblik
In 1952 bracht het voormalige vliegkampschip Hr.Ms. Karel Doorman vliegtuigsquadron 1, uitgerust met Fairy Fireflies, naar Curaçao. Dit gebeurde in het kader van het toen op handen zijnde Koninkrijksstatuut waarbij de Koninklijke Marine de externe beveiliging van de Nederlandse Antillen kreeg toegewezen. Bij de komst van het squadron was de accommodatie uiterst primitief (zie foto, 1957) en staat in vergelijk met de hedendaagse infrastructuur.

                                           

 De beveiliging van het vliegveld was in handen van op Curaçao gestationeerde mariniers. Na de Fireflies volgden een reeks andere type MLD-vliegtuigen en helikopters. Dit duurde tot 1974. 

                                           
Toen werd vliegtuigsquadron 1 opgeheven en het Detachement Marineluchtvaartdienst ingesteld en de taak op HATO overgenomen door Lockheed Neptunes van vliegtuigsquadron 320. Deze kisten pendelde iedere drie maanden heen en weer tussen Nederland en Curaçao. Een aantal jaren later werden deze opgevolgd door de Fokker F-27 Maritiem, die door een gemengde bemanning van MLD en Klu werd gevlogen. Toen die aan het eind van hun dagen waren keerde MLD weer terug met de Lockheed Orions, die met het opheffen van de Groep Maritieme Vliegtuigen in 2004 werden opgevolgd door twee Fokkers 60 van de Klu.
Het enige vliegkamp dat nu nog door de MLD in gebruik is, is “De Kooy” bij Den Helder waar vandaan de helikoptergroep opereert. Aldaar is ook de fraaie Traditiekamer van de MLD gevestigd, waar men kennis kan nemen van de bijna 90-jarige historie van de “Vliegende Marine”.

Willem Geneste